Пакуль мінчане змагаюцца з наступствамі цыклону Улі, перамяшчаемся ў сонечную Партугалію і глядзім новы выпуск «Кватэраздымкі» з горада Порту. Тут жывуць Воля, Ягор і іх шыкоўны кот Сцёпка.
«У нас былі тры абагравальнікі і асушыцель паветра, і ўсё роўна было холадна»
Пара рэлакавалася ў Партугалію з Грузіі ў 2022 годзе. Білет быў з Батумі да Лісабона, але з-за непрадказальнасці батумскага надвор’я рабяты трапілі праз Парыж у Порту, дзе іх ужо чакалі знакамітыя цяжкасці з пошукам жылля, адкрыццём банкаўскага рахунку і іншымі справамі.
Спачатку яны знялі кватэру ў самым цэнтры Порту, але яна не адпавядала зімоваму надвор’ю. «Зімой было лепш на вуліцы, чым у кватэры, – успамінае Воля. – На ноч я вешала на вокны ўсе пледы, каб не дула і каб не прачнуцца з хворай галавой і атытам. У нас былі тры абагравальнікі і асушыцель паветра, і ўсё роўна было холадна».
Было вырашана шукаць новае жыллё. Гэта было цяжка, у дадатак пара падабрала кацяня на вуліцы Лісабона, і маленькі гадаванец не спрашчаў працэс пошуку. Асноўнымі крытэрыямі на той час былі лепшыя вокны, наяўнасць ацяплення ў кватэры і магчымасць не турбаваць адзін аднаго падчас працоўнага часу.
Гасцёўня.
«Гэта кватэра цудоўнай сеньёры Адэліі, якая раніцай улетку палівае кусты лаванды каля басейна, упрыгожвае дзверы кветкамі на Першае мая і вянкамі на Каляды»
– На працягу некалькіх тыдняў я заўважала неблагую аб’яву на сайце Idealista.pt, але яна забараняла жыхарам трымаць хатніх жывёл, таму я не тэлефанавала па пазначаным нумары. Калі ж цана на кватэру пачала зніжацца, я ў адчаі патэлефанавала. Я размаўляла на англійскай, Ягор – на англійскай і іспанскай, – прыгадвае Воля.
Уласніцай усяго дома аказалася сеньёра Адэлія, пошукам жыхароў займауся яе зяць Васка. Адбор праходзіў доуга і нервова, у кандыдатаў правяралі не толькі дакументы і фінансавую надзейнасць, але і старонкі ў LinkedIn.
– Нягледзячы на ката і тое, што мы слаба тады размаўлялі па-партугальску, дзякуючы Васку мы цяпер жывём на 2-м паверсе ўласна перабудаванага жылля сеньёры Адэліі, цудоўнай жанчыны, якая раніцай улетку палівае кусты лаванды каля басейна, упрыгожвае дзверы кветкамі на Першае мая і вянкамі на Каляды, – расказвае Воля.
Кухня.
Жыллё каштуе 1044 еўра ў месяц плюс камуналка да 120 еўра
Плошча кватэры – 81 квадратны метр. Яна складаецца з гасцёўні, асобнай кухні, спальні і кабінета. Таксама ёсць два санвузлы: адзін «санітарны», толькі з туалетам, а другі паўнавартнасны – з душам. Яшчэ тут балконы на два бакі: адзін займае сукулент, на іншым можна адпачыць у шэзлонгу з кубачкам кавы.
Адзін з балконаў і від з яго.
Рабяты плацяць за жыллё 1044 еўра ў месяц плюс камуналку (электрычнасць, вада і газавае ацяпленне), якая летам складае прыкладна 60–100 еўра, а зімой да 120. Воля адзначае, што ў папярэдней кватэры з трыма абагравальнікамі камуналка была вышэйшай.
Чаму менавіта 1044? Аказваецца, у Партугаліі кожны год дзяржава афіцыйна распараджаецца, наколькі лэндлорды могуць падняць кошты арэнды, каб яны занадта не ўзляцелі. Таму першы год кошт кватэры складаў 1000 еўра ў месяц, а на другі з улікам абмежавання па росце – 1044.
Стары новы дом: суседзяў чуваць выдатна
Дом знаходзіцца ўсяго ў некалькіх прыпынках недалёка ад цэнтра. У той жа час ён вельмі мясцовы, без прыкмет турызму. Гэта «стары новы дом»: яго старанна адрамантавалі і палепшылі, але, калі ідзе чэмпіянат свету па футболе ці навагодняя вечарына, ад шуму нікуды не дзецца. Зверху чуваць, як сабака гуляе з мячыкам або вые, злева праз сцяну чуваць размову суседзяў, а справа нехта па выхадных настальгуе па музыцы 80-х.
– Спачатку я нават сур’ёзна разглядала варыянт абкласці сцены акустычнымі пенапанэлямі, але хутка зразумела ўсю глыбіню праблемы і адмовілася ад гэтай ідэі, – уздыхае Воля. – Падбадзёрвае тое, што кватэра выходзіць на два бакі. Гэта дае прастору для манеўру, а таксама дапамагае справіцца з пераменлівасцю надвор’я.
Спальня.
Набыць пралку «не хапіла маральнай магчымасці»
Яшчэ адным мінусам кватэры з’яўляецца адсутнасць пральнай машыны. Беларусы кажуць, што набыць яе «не хапіла маральнай магчымасці», таму яны карыстаюцца грамадскай пральняй і нават называюць паход у яе «дзіўны, абсурдны, студэнцка-турыстычны рытуал». Але шукаюць плюсы ў любой сітуацыі: «Гэта рэгулярная сацыялізацыя, назіранне за навакольным асяроддзем, падтрымка малога бізнесу, stupid walk для майго stupid mental health», – смяецца Воля.
Кабінет і адзін з санвузлоў.
У кватэры шмат раслін, керамікі і кніг. Першай з’явілася ёлка, за ею фікусы, здараецца рандомнае прарошчванне манга, клеменцінаў, імбіру – усяго, што трапляецца з фрутарыі ці на вуліцы, з паездак на прыроду. «Я саджаю, кот выкопвае, – кажа Воля. – Кераміку я ляплю, кот скідае з палічак».
Між іншым, калі пара з’язджае на вакацыі, сусед Васка можа прыглядзець за Сцяпанам. Ці, калі кот звальваецца з балкона, Васка яго вяртае. «А калі ў кватэры крыкнуць “Каўбаска”, Siri разумее гэта як call Vascа і адназначна тэлефануе Васку».
Перадрук матэрыялаў CityDog.io магчымы толькі з пісьмовага дазволу рэдакцыі. Падрабязнасці тут.
Фота: з уласнага архіва герояў.
